Hiropraktika-Osteopatija

Pri ponavljanim, dugotrajnim aktivnostima sa šakom savijenom prema dlanu ( palmarna fleksija ) i prema ма lom prstu ( ulnarna devijacija ) i savijenim prstima, javljaju se karakteristične tegobe: utrnulost ili bol u šaci, ručnom zglobu, palcu, kažiprstu i srednjem prstu. Ovi simptomi posledica su nedovoljne zapremine anatomskog prostora u predelu ručnog zgloba (tzv. karpalni tunel ) gde nervus medianus  biva pritisnut. Karpalni tunel je prostor u ručnom zglobu predviđen za prolaz nerava, krvnih sudova i tetiva mišića. Sa dlanske strane ograničen je karpalnim ligamentom („krov“), dok „pod“ čine kosti ručja. Samo nepovoljna pozicija šake pri učestalnim aktivnostima, kao i direktan pritisak na nervus medijanus, očigledno će dovesti do njegovog oštećenja. Međutim, s obzirom da je sve vezivno tkivo (ligamenti, ovojnice tetiva) podložno upali i otoku, naročito nakon prekomerne aktivnosti, to će još više suziti prostor za nesmetano pokretanje nerva kroz kanal. Mnoga druga stanja, b...

Tup bol sa unutrašnje strane lakta, koji se obično javlja nakon dugotrajnih fizičkih aktivnosti sa savijenom rukom u lakatnom zglobu, povezan je sa oštećenjem ulnarnog nerva koji je najčešće pritisnut okolnim mišićno koštanim i vezivnim tkivom. To su npr. konstantno i digotrajno podizanje teškog tereta, neprekidan rad sa šrafcigerom ili čekićem, naporno vežbanje sportista, sviranje na žičanim instrumentima. S toga, osobe u pojedinim zanimanja više su podložnije ovom stanju. Na putu prostiranja kroz lakat, podlakticu i šaku, nervus ulnaris prolazi kroz nekoliko anatomski uzanih prostora, ograničenih okolnim tkivom koje upravo na tim mestima testiraju elastičnost nerva, sužavajući kanal kroz koji prolazi. Nerv se nakon dovoljne iritacije upali, otekne i fibrozira (postane rigidan), ne može da odgovori na zahtevna fizička opterećenja, već nastavlja da trpi oštećenja. Dodatno, živac može da se fiksira za okolno vezivno tkivo što još više doprinosi njegovoj ne elastičnosti. Ovakav sc...

Kada su rameni splet nerava ( plexus brachialis ) i potključna vena ( vena subclavia ) kompromitovani okolnim strukturama na putu prolaska između prvog rebra i ključne kosti, dolazi do pojave bolova, trnjenja, oduzetosti ili hladnoće u ruci. Ovaj skup simptoma naziva se thoracic outlet syndrome tj sindrom torakalne aperture . U zavisnosti od uzroka, naziva se još i kostoklavikularni sindrom, sindrom vratnog rebra, skalenus sindrom, hiperabdukcioni sindrom, sindrom spuštenog ramena . Urođene anatomske abnormalnosti jedan su od uzroka nastanka ovog sindroma. Postojanja dodatnog rebra na poslednjem sedmom vratnom pršljenu (vratno rebro), zatim uvećan poprečni nastavak istog pršljena povezanog fibroznom trakom za prvo rebro, anomalije prvog rebra, anomalije skalenskog mišića, anomalije položaja i sastava pleksus brahijalisa. S druge strane, narušeni biomehanički odnosi elemenata neuromišićnoskeletnog sistema usled lošeg držanja i ponavljanih jednoličnih pokreta vezanih za pojedina z...

„Koso postavljenje, kao riblje škrge, ukazuju na zglobnu pokretljivost mehanizma za respiraciju.“ Aludirajući na kosti lobanje, ovo je bila prva misao William Garner Sutherland – a 1899. godine, na svojoj završnoj godini studija osteopatije u Americi, videvši primerak specijalno pripremljene lobanje. Narednih 30 godina života, posvetio je izučavanju detaljnih anatomsko – fizioloških odnosa kraniosakralnog mehanizma . Istraživanjima je pokušavao da ospori sopstvenu tvrdnju o pokretljivosti kostiju glave i lica, međutim, i pored serije ozbiljnih eksperimenata nije uspeo da opovrgne činjenicu da spojevi kostiju lobanje odrasle osobe nisu fiksni. Kraniosakralni respiratorni mehanizam (KRM) , označava međusobne, ritmičke, nevoljne pokrete/odnose kostiju lobanje ( kranijum ) i krsne kosti ( sakrum ), tenziju tvrde moždane opne ( dura mater ) i drugih ovojnica, protok cerebrospinalne tečnosti ( likvor ), pokrete mozga i kičmene moždine. Prisutni su i rotatorni pokreti ekstremiteta. Svi n...

Nejednakost u dužini nogu je izuzetno česta. Od 50% do 70% populacje može imati anatomsko skraćenje jedne noge, prema različitim izvorima. Razlika u dužini nogu postaje izraženija kako dete raste, pa ipak, tegobe uzrokovane ovim problemom najčešće se ispoljavaju u srednjem i starijem životnom dobu. Anatomsko i funkcionalno skraćenje jedne noge često je uzrok bola u leđima i posturalnog dizbalansa sa pratećim disfunkcijama neuromišićnoskeletnog sistema. Kada se govori o anatomskom skraćenju, jedna noga je fizički kraća od druge. Osim evidentne razlike u dužini cevastih kostiju nogu, deformiteti kolena i/ili stopala i poremećena mehanika kolenog zgloba učiniće nogu kraćom. Funkcionalno skraćenje posledica je posturalne akomodacije , tj prilagođavanja lokomotornog aparata na novonastalu raspodelu opterećenja na zglobove u stojećem stavu usled npr dislokacije više lumbalnih pršljenova. Idiopatska skolioza , takođe, može biti jedan od uzroka. Tada se karlica naginje i povlači nogu pre...

            Temelji građevine su jedan od njenih najvažnijih delova, pružajući stabilnost i potporu svim elementima iznad. Isto je sa ljudskim telom, s tim što u ovom slučaju disfunkcije udaljenih segmenata mogu usloviti poremećaje u temelju tj stopalu. Stopala se razvijaju uporedo sa ostatkom tela i formiraju se u skladu sa optere ćenjima koje trpe. Ne postoje dva ista stopala. Levo i desno stopalo iste osobe razlikuje se kako u dužini tako i po širini. Međutim, uprkos, ponekad, i većoj deformaciji stopla, ne mora postojati problem funcionalnosti ili bola. Funkcije stopala se mogu svrstati u nekoliko kategorija. Potporna uloga podrazumeva suprotstavljanje sili gravitacije putem otpora kostiju, ligamenata i mišića nasuprot težini tela. Ova funkcija se postiže konstantnim balansiranjem težinom tela iznad centra gravitacije tela. Iz ovoga sledi da je sledeća funkcija stopala adaptacija odnosno balans ili koordinacija položaja i pokreta, kako u stojećem...

Jedan od načina promene položaja tela u prostoru je hod. To je kretanje kod kojeg je telo u svakom trenutku u kontaktu sa podlogom. Postoji faza sa kontaktom oba stopala o površinu kretanja i faza gde je samo jedna noga u kontaktu sa podlogom (klaćenje suprotne noge). Trčanje, za razliku od hodanja, se karakteriše time da nikada obe noge nisu istovremeno oslonjene o površinu kretanja. Smenjuju se faze kontaktom samo jedne noge o podlogu i period kada je telo u skoku. Hod je kompleksna aktivnost čiju ozbiljnost shvatamo tek kada zbog bolnosti nismo u stanju da se najekonomičnije krećemo. Od kontakta pete prednje noge o podlogu, preko rotacije kostiju potkolenice pa sve do rotacije kostiju karlice i lumbalnog dela kičmenog stuba u odnosu na butnu kost, pokrete kontroliše nervni sistem putem ekscentričnih i koncentričnih kontrakcija mišića nogu: mm. tibialis anterior et posterior; m. tensor fasciae latae; mm. gluteus, minimus, medius et maximus; m. ilipsoas; m. piriformis i drugih. Os...