Hiropraktika-Osteopatija

            Temelji građevine su jedan od njenih najvažnijih delova, pružajući stabilnost i potporu svim elementima iznad. Isto je sa ljudskim telom, s tim što u ovom slučaju disfunkcije udaljenih segmenata mogu usloviti poremećaje u temelju tj stopalu. Stopala se razvijaju uporedo sa ostatkom tela i formiraju se u skladu sa optere ćenjima koje trpe. Ne postoje dva ista stopala. Levo i desno stopalo iste osobe razlikuje se kako u dužini tako i po širini. Međutim, uprkos, ponekad, i većoj deformaciji stopla, ne mora postojati problem funcionalnosti ili bola. Funkcije stopala se mogu svrstati u nekoliko kategorija. Potporna uloga podrazumeva suprotstavljanje sili gravitacije putem otpora kostiju, ligamenata i mišića nasuprot težini tela. Ova funkcija se postiže konstantnim balansiranjem težinom tela iznad centra gravitacije tela. Iz ovoga sledi da je sledeća funkcija stopala adaptacija odnosno balans ili koordinacija položaja i pokreta, kako u stojećem...

Jedan od načina promene položaja tela u prostoru je hod. To je kretanje kod kojeg je telo u svakom trenutku u kontaktu sa podlogom. Postoji faza sa kontaktom oba stopala o površinu kretanja i faza gde je samo jedna noga u kontaktu sa podlogom (klaćenje suprotne noge). Trčanje, za razliku od hodanja, se karakteriše time da nikada obe noge nisu istovremeno oslonjene o površinu kretanja. Smenjuju se faze kontaktom samo jedne noge o podlogu i period kada je telo u skoku. Hod je kompleksna aktivnost čiju ozbiljnost shvatamo tek kada zbog bolnosti nismo u stanju da se najekonomičnije krećemo. Od kontakta pete prednje noge o podlogu, preko rotacije kostiju potkolenice pa sve do rotacije kostiju karlice i lumbalnog dela kičmenog stuba u odnosu na butnu kost, pokrete kontroliše nervni sistem putem ekscentričnih i koncentričnih kontrakcija mišića nogu: mm. tibialis anterior et posterior; m. tensor fasciae latae; mm. gluteus, minimus, medius et maximus; m. ilipsoas; m. piriformis i drugih. Os...

Išijas se odnosi na bol duž noge na putu prostiranja velikog sedalnog živca ( nervus ischiadicus ), odnosno regija koje on i njegove grane inervšu. Uzrok bola je najčešće hernija intervertebralnog diska i drugi mehanički uzroci usled pritiska na lumbosakralne nervne korenove ili na sam nerv. Bol, takođe, mogu uzrokovati i faktori kao što su traume, invazivni i zapaljenski procesi u okolini. Pored bola, česti su i poremećaji senzibiliteta i motornih funkcija. Razumljivo je da će zbog širine mogućih uzroka, detaljno dijagnostičko ispitivanje biti potrebno. Korenovi lumbalnih i sakralnih nerava koji izlaze između kičmenih pršljenova, spajaju se i zajedno čine više nerava od kojih je i n. ischiadicus . Ovaj najjači, najdeblji i najduži živac u ljudskom organizmu se nakon izlaska iz karlice spušta zadnjom stranom butine, prolazeći između mišića karlice i zadnjice. U nivou gornjeg dela zatkolene jame, deli se na još dva nerva ( n. tibialis i n. peroneus communis ) koji inervišu miš...

          Uzroci glavobolja mogu biti različiti. Retko je telesno oboljenje koje nije praćeno glavoboljom: od povišene telesne temperature i nazeba, preko bolesti zuba, oka, nosnih sinusa, pa sve do intrakranijalnih vaskularnih i ne vaskularnih procesa. Treba dodati i upotrebu i/ili prekid korišćenja supstanci, kao i psihijatrijska oboljenja. Na kraju, najinteresantnije za manuelnu terapiju, uzrok glavobolja mogu biti ne adekvatni biomehanički odnosi struktura lokomotornog aparata u vratu (zglobovi, ligamenti, mišići, krvni sudovi, nervi).            Za određivanje uzroka hroničnih glavobolja, primenjuje se širok spektar dijagnostičkih procedura kroz više lekarskih specijalnosti. Kada se utvrdi da glavobolje potiču od problema vezanih za vratni deo kičmenog stuba (degenerativne promene, diskartroza, cervikalni sindrom, itd.) manuelni tretman kakav se primenjuje u hiropraktici i drugim ...

Osnovna funkcija donjeg ekstremiteta je kretanje. U ranijim člancima je rečeno da je glavni cilj manuelnog tretmana (hiropraktika, osteopatija, manuelna fizioterapija) povraćaj maksimalno mogućeg bezbolnog pokreta u posturalnoj ravnoteži. U tretiranju disfunkcija donjih ekstremiteta, konačni cilj je povraćaj maksimalno simetričnog ciklusa hoda, koliko je to moguće . Zglob kuka igra veoma važnu ulogu pri hodu, stoga je često podložan degenerativnim promenama, oštećenjima i subluksacijama. Takođe, promene u napetosti (tonusu) mišića i restrikcije zglobne kapsule značajno umanjuju njegovo funkcionisanje. Gledajući iz perspektive hoda, ali i kroz funkcionalnost, donji ekstremitet počinje pre iz sakroilijačnog zgloba (zglob između bedrene i krsne kosti) nego iz zgloba kuka. Koleni, tibiofibularni (zglob između kostiju potkolenice) i skočni zglob moraju, takođe, da budu funkcionalni kako ne bi bilo restrikcija koje ometaju hod. Zglob kuka ( articulatio coxae ) povezuje karličnu kos...

Najpokretljiviji zglob u ljudskom telu je zglob ramena koji dozvoljava veoma široko područje kretanja ruke ispred, po strani i iza tela. U službi je šaci i omogućava joj da dohvati svaku tačku unutar vidnog polja. Zato, disfunkcije ramenog zgloba dovode do značajnog umanjenja radnih sposobnosti, aktivnosti svakodnevnog života kao i kvaliteta života uopšte. Skoro sva stanja ramenog zgloba praćena su bolnom aktivnom i/ili pasivnom pokretljivošću i smanjenim obimom pokreta. Budući da je njegova uloga u radnim (posebno u sportskim) aktivnostima od izuzetnog značaja, često je podložan oštećenjima i oboljenjima. U predelu ramena postoje 3 zgloba. Zglob između nadlakatne kosti ( humerus ) i lopatice ( scapula ) naziva se glenohumeralni ili rameni zglob. Zatim, odmah iznad humerusa, nalazi se akromioklavikularni zglob, odnosno spoj između lopatice i ključne kosti ( clavicula ). I sternoklavikularni zglob između ključne i grudne kosti ( sternum ) kojim je ruka pripojena za trup. Post...